تاریخ رودسر

 این شهرستان با نام قدیمی هوسم مرکز حکمرانی زیدییان و لنگر پسر وشمگیر از خاندان زیاریان و زادگاه خاندان بویه (روستای بویه، املش کنونی) است. اولین شغل اصلی مردمان رودسر بعد از پیدایش این منطقه صیادی بوده‌است. رودسر از مراکز مهم نوغان­داری، پروش کرم ابریشم و تولید نخ ابریشم بوده است. ( جهت اهمیت موضوع قابل ذکر است که نخ ابریشم تنها محصول صادراتی دولت صفوی بود ) . مشاغلی مانند کوزه گری و کاشی سازی و حصیر بافی و دوزندگی، از مشاغل سنتی رودسر تلقی می شود .

رودسر در زمانهای قدیم به نامهای کوتم و هوسم نامیده می‌ شد و دارای تاریخ بسیار دوری می ‌‌باشد. قدیمی تر ین نام رودسر که از منابع معتبر بدست آمده، (کوتم یا هوسم) است. کوتم شهر بسیار کوچکی بود که مهمترین قسمت رانکوه محسوب می شد . از این شهر بندری ، کشتی های بزرگ ، کوچک ، به نقاط دور دست برای حمل بار و جابجایی مسافر رفت و آمد می نمودند.

مقدسی جغرافیدان معروف در سال ۳۷۵ هجری قمری درکتاب “ احسن التقاسین فی معرفه الاقالیم“ آورده ، هوسم را بازاری نیکو و مسجد جامع ای نزدیک مقر حاکم است . مردم رودسر دارای عواطف و پایبند به اصول مذهبی می باشند . این مطلب را رابینو در کتاب ولایت دارالمرز گیلان بدین صورت آورده « مردم رودسر به ملایمت طبع و علاقه مندی به مذهب معروف می باشند . ضمناً گلیم بافی ، نمد مالی و چادر شب بافی از مهمترین صنایع دستی منطقه محسوب می شود. 

یکی از روستاهای رودسر به نام تمیجان در زمان سلطنت شاه عباس اول دارای ضرابخانه بوده که سکه های ضرب شده در این محل موجود است.